Wat een rare combi zou je denken. Maar tijdens het schrobben van de spijkerbroek"knieen" dwaalden mijn gedachten af naar een verhaaltje uit een boek. Een boek geschikt van 6 tot 9 jaar oud. Geleend van een lief gezin. Gezinsencyclopedie voor seksuele voorlichting. Zo heet het boek. Klinkt heel interessant en deftig. Ik had geen idee wat ik ervan moest verwachten, maar vond dat ik het best kon voorlezen aan de kinderen. Aangezien de brievenbus regelmatig vol zit met liefdesbrieven (helaas niet voor mij ) vond ik het ook een klein beetje nodig. Van hyves vriendinnen hoorde ik al over de week van de lentekriebels. Voorlichting via school. Ik heb er hier niets over gehoord, dus dacht ik begin alvast met eigen lentekriebels. Dat was maandagavond.
Het begon met een heel gewoon kinderlijk verhaaltje over de familie de Bruin. Vader, moeder en 4 kinderen. Ze gaan op bezoek bij een tante die een baby verwacht, niks bijzonders dus. het verhaal gaat verder met de opmerking...Nu willen jullie dus weten hoe dat gaat. Dan moeten jullie goed opletten....baby'tjes worden gemaakt...
alsof je ze in de fabriek kunt bestellen? Het verhaal verandere al snel, er wordt uitleg gegeven over het 'zaakje' van de man! Nou...ik vertel mijn kinderen dus van de balletjes, het slangetje (de plasser), het balzakje en dat de plasser eigenlijk penis heet.....
Dat was meteen het einde van mijn verhaal, mijn 2 grote zonen hebben een uur gelachen met tranen over hun wangen om het woord penis! Het had totaal geen zin meer verder te lezen om uit te leggen, ze gierden het uit! Slapen kwam er helemaal niet meer van, ze bleven het woord 'penis' herhalen en gilden dat dit wel een HEEL raar woord is. Tranen met tuiten gelachen! Ik heb ze maar gelaten en dacht, dit was voorlopig wel even voldoende ze zijn duidelijk niet bezig met wat er allemaal tussen hun benen hangt en willen er volgens mij ook liever helemaal niets van weten!
Ik ben naar beneden gegaan en heb even door het boek gebladerd. 2 blz. verder staat een plaatje van een man en vrouw op/in ?) elkaar...zelfs ik ben daar geschokt van (:P) en laat het boek voorlopig nog maar even liggen.....helemaal nadat ik een 3-tal blz. 2 honden op/in elkaar zag op een plaatje... is dit om bepaalde standjes uit te leggen? Of om ook voorlichting over zwangere honden en puppy's te geven?
Vandaag vroeg Rody of ik het verhaal van de Tenus nog eens wilde vertellen
Ik laat het er even bij Misschien moet ik eerst mezelf nog eens seksuele voorlichting geven, ik heb dan wel lentekriebels, maar weet totaal nog niet hoe alles werkt (haha!!!)
Ik denk dat ik nog maar even wat groene knieen ga boenen.........
woensdag 18 mei 2011
woensdag 27 april 2011
DinsVanSlagDag
Het begon met te weinig nachtrust. Op het werk had ik het idee dat alle mensen die ik telefonisch sprak ook slecht gehumeurd waren. Ik denk ook dat dat zo was... De gesprekken waren van mijn kant toch wel heel vriendelijk...zelfs met knallende hoofdpijn. Als ik iemand nog een fijne middag wenste, kreeg ik als reactie dat maak IK zelf WEL uit ! Als ik iemand vertelde dat haar geld waarschijnlijk na 16 uur op haar bankrekening staat, kreeg ik als reactie Nou dan kan ik wel al dood zijn...Aan mij lag het niet, toch?
Thuis gekomen krijg je het nieuws dat mams toch niet naar huis mag, vanwege aderonsteking. Ze mag geen naalden meer in haar lichaam en krijgt operatief een kastje in borstkas, zodat daar infusen en chemo's op aangesloten kunnen worden. Een tegenvaller dus, even VanSlag..
Nog even snel op bezoek om 18.30 uur. Ook in het ziekenhuis leek het alsof de mensen vandaag hun dag niet hadden....
Verplegers kwamen insuline spuiten bij de ziekenhuisbuurvrouw van mam. Mevrouw Broekhorst, heeft u uw eigen spuit bij u? Uhm....ik ben mevrouw Jansen en heb geen suiker. Op dit papier aan uw bed staat toch echt mevrouw Broekhorst.... Ze lopen richting mijn moeder en zeggen..."dan moet u mevrouw Broekhorst zijn" gelukkig kan mijn moeder zelf praten en zeggen dat ze mevrouw van Boven heet. Het zal je maar gebeuren dat je geen stem hebt, of niet geheel bij bewustzijn bent!! Even later komt er iemand met een nieuwe infuuszak met calcium. Ze willen deze aansluiten bij mijn moeder, die net een paar uur geen infuus meer heeft... De buurvrouw roept dat zij diegeen is met te weinig calcium en het aan haar infuus moet! Je kunt toch ook wel ZIEN dat mevrouw van Boven helemaal geen infuus aan zich heeft hangen??
Zelfs de verplegers die GEEN fouten mogen maken hadden last van VanSlagDag!
Toen ik richting de lift ging om naar huis te gaan, trof ik daar een oude liefde. heel vreemd, dat was namelijk uit de tijd in Maastricht! Ook al wist ik dat hij in Assen woont, niet heel ver van Emme, was ik even van slag hem hier te zien. Je herkent iemand meteen, maar de connectie is even weg. 3 jaar niet gezien, alleen gezien in Limburg, heel vreemd hem dan in Emmen tegen te komen. Ik was VanSlag! Ik liep met hem richting parkeerautomaat, ondertussen kletsten we over vanalles en nogwat. Daarna richting de auto namen we afscheid, zijn auto stond rechts, de mijne helemaal links. tenminste...dat dacht ik. Stond mijn auto gewoon tegenover die van hem, helemaal rechts. Ik was VanSlag. Nog even zwaaien, erg leuk hem nog eens te zien, ik rijd weg....wil mijn kaartje voor de slagboom pakken...kaartje weg... Ik kon me niet meer herinneren waar ik hem in had gedaan, mee had genomen, op had gegeten, weg had gegooid. Ik was VanSlag. Terug het ziekenhuis weer in, kaartje zoeken...niets... gelukkig zijn ze daar best aardig en hoefde ik mijn naam maar in de intercom in te spreken en het boompje ging omhoog. Thuis gekomen ging het gelukkig goed. Ik had het vanaf 20 uur tot nu, te druk gehad om nog VanSlag te zijn
Soms lijkt het of je mensen aansteekt, of zou het andersom zijn geweest? Wie was er vandaag nog meer VanSlag?
Thuis gekomen krijg je het nieuws dat mams toch niet naar huis mag, vanwege aderonsteking. Ze mag geen naalden meer in haar lichaam en krijgt operatief een kastje in borstkas, zodat daar infusen en chemo's op aangesloten kunnen worden. Een tegenvaller dus, even VanSlag..
Nog even snel op bezoek om 18.30 uur. Ook in het ziekenhuis leek het alsof de mensen vandaag hun dag niet hadden....
Verplegers kwamen insuline spuiten bij de ziekenhuisbuurvrouw van mam. Mevrouw Broekhorst, heeft u uw eigen spuit bij u? Uhm....ik ben mevrouw Jansen en heb geen suiker. Op dit papier aan uw bed staat toch echt mevrouw Broekhorst.... Ze lopen richting mijn moeder en zeggen..."dan moet u mevrouw Broekhorst zijn" gelukkig kan mijn moeder zelf praten en zeggen dat ze mevrouw van Boven heet. Het zal je maar gebeuren dat je geen stem hebt, of niet geheel bij bewustzijn bent!! Even later komt er iemand met een nieuwe infuuszak met calcium. Ze willen deze aansluiten bij mijn moeder, die net een paar uur geen infuus meer heeft... De buurvrouw roept dat zij diegeen is met te weinig calcium en het aan haar infuus moet! Je kunt toch ook wel ZIEN dat mevrouw van Boven helemaal geen infuus aan zich heeft hangen??
Zelfs de verplegers die GEEN fouten mogen maken hadden last van VanSlagDag!
Toen ik richting de lift ging om naar huis te gaan, trof ik daar een oude liefde. heel vreemd, dat was namelijk uit de tijd in Maastricht! Ook al wist ik dat hij in Assen woont, niet heel ver van Emme, was ik even van slag hem hier te zien. Je herkent iemand meteen, maar de connectie is even weg. 3 jaar niet gezien, alleen gezien in Limburg, heel vreemd hem dan in Emmen tegen te komen. Ik was VanSlag! Ik liep met hem richting parkeerautomaat, ondertussen kletsten we over vanalles en nogwat. Daarna richting de auto namen we afscheid, zijn auto stond rechts, de mijne helemaal links. tenminste...dat dacht ik. Stond mijn auto gewoon tegenover die van hem, helemaal rechts. Ik was VanSlag. Nog even zwaaien, erg leuk hem nog eens te zien, ik rijd weg....wil mijn kaartje voor de slagboom pakken...kaartje weg... Ik kon me niet meer herinneren waar ik hem in had gedaan, mee had genomen, op had gegeten, weg had gegooid. Ik was VanSlag. Terug het ziekenhuis weer in, kaartje zoeken...niets... gelukkig zijn ze daar best aardig en hoefde ik mijn naam maar in de intercom in te spreken en het boompje ging omhoog. Thuis gekomen ging het gelukkig goed. Ik had het vanaf 20 uur tot nu, te druk gehad om nog VanSlag te zijn
Soms lijkt het of je mensen aansteekt, of zou het andersom zijn geweest? Wie was er vandaag nog meer VanSlag?
donderdag 7 april 2011
Slecht gehumeurd
Ik sta op, een half uur later dan normaal. Ik maak de kids wakker en vind dat ze zich vandaag best zonder mijn hulp kunnen redden met aankleden. 11 en 5 jaar oud…dat zou gewoon iedere dag moeten. Ik heb ze door en door verwend! Rody maakt mij duidelijk dat hij er geen zin in heeft. Hij blijft liggen. Met geen stok uit bed te krijgen en hij jammert dat als ik hem niet help, hij niet naar beneden gaat. Ik merk dat mijn humeur vandaag ver beneden peil is.
Ja, zelfs ik heb dat! Ik dreig dat ik hem wel in zijn onderbroek op school afzet.
Yaro doucht zich, droogt zichzelf af, ik leg hem wel netjes zijn kleren klaar, behalve zijn trui. Mahaaam (als ik inmiddels naar beneden loop) waar is mijn truihui….? Ik zeg tegen hem dat ik geen zin heb in discussies over welke trui hij aan wil of juist niet en dat hij zichzelf maar een trui moet gaan zoeken. Beneden maak ik een boterham voor de kids klaar, hun broodtrommels en maak mezelf een stuk of wat crackers en wil rustig in een tijdschrift lezen. Ik roep nog naar boven dat Rody nu wel heel erg moet opschieten. Rody vindt het allemaal wel best. Zijn bed is nog lekker warm en hij denkt er niet over daar uit te stappen. Ik wil net aan mijn eerste cracker beginnen….vraagt Yaro of ik hem wil overhoren. Zucht… nadat hij de eerste 2 plaatsen al niet weet te noemen zakt mijn humeur nog dieper en verwijt hem dat dat papier al bijna 2 weken in huis ligt. Buiten spelen is veel belangrijker he Yaro? Je zoekt het maar uit, mijn school is het niet.
Ik eet mijn ontbijt, drink een kop thee…loop daarna naar boven om Rody uit zijn bed te trekken. Kleed hem aan Zeg streng dat hij nu heel snel zijn boterham moet eten… Ik kijk in de spiegel op de badkamer. Zucht… zelf aan mijn kop kun je zien dat het mijn dag niet is. En het is nog wel mijn vrije.
Ach…als de kids zo naar school zijn duik ik er nog even in. Dit neem ik me vaker voor, maar ik vind het oh zo zonde van de tijd. Als ik alleen mijn huis weer binnen stap, rook ik eerst een sigaret en drink een kop koffie. De zon schijnt…het is prachtig weer…wanneer dringt de zon mijn humeur door?
De wasmachine maar ns leeg halen en weer vol stoppen. Als je iets nuttigs doet, moet je humeur daar wel beter van worden. Ik haal de was van de badkamer en zie dat het daar best een rommeltje is. Ok…emmer, dweil, glassex, antikal, ajax, zeem, spons….badkamer helemaal leeg halen…alles weg gooien wat leeg is, badspeelgoed in een mandje en soppen maar…. Als ik bijna klaar ben schop ik per ongeluk het doosje wattenstaafjes om met mijn voet, die ik ff op de grond had gezet. Ik denk dat er wel 200 in zaten. Grrr…… ik hou me in pluk kalm staafje voor staafje van de grond…gooi ze terug in het bakje en zet het opzij. Nog even het bad drogen en daarna dweilen dan ben ik klaar. Ik draai me om, schop weer tegen het bakje….raap weer 200 staafjes van de grond…zeg deze keer alleen ‘kut’…en ga kalm….zen….verder. In gedachten laat ik een aantal gebeurtenissen van het afgelopen jaar de revue passeren.
Gelukkig hebben de leuke dingen in mijn gedachten nu inmiddels de overhand. Leuke aandacht, lieve familie, leuke feestjes de laatste tijd, leuke mensen ontmoet, kijken naar slapende kids, de oudste slapend met een liefdesbriefje in zijn hand, voetbal, leuk werk…en nog meer. Ik kijk rond in mijn badkamer. Jee, wie heeft er nu zo’n badkamer als alleenstaande moeder? De meeste getrouwde stellen hebben er niet eens zo één!
Ik ruim verder op, laat het daarna uit, verschoon zijn hok, pleeg nog wat telefoontjes….zie dat de kamer inmiddels ook wel weer een opruimbeurt kan gebruiken…maar nee. Ik laat het erbij. Ik ga genieten van het mooie weer
Het gaat helemaal goed komen vandaag….
Ja, zelfs ik heb dat! Ik dreig dat ik hem wel in zijn onderbroek op school afzet.
Yaro doucht zich, droogt zichzelf af, ik leg hem wel netjes zijn kleren klaar, behalve zijn trui. Mahaaam (als ik inmiddels naar beneden loop) waar is mijn truihui….? Ik zeg tegen hem dat ik geen zin heb in discussies over welke trui hij aan wil of juist niet en dat hij zichzelf maar een trui moet gaan zoeken. Beneden maak ik een boterham voor de kids klaar, hun broodtrommels en maak mezelf een stuk of wat crackers en wil rustig in een tijdschrift lezen. Ik roep nog naar boven dat Rody nu wel heel erg moet opschieten. Rody vindt het allemaal wel best. Zijn bed is nog lekker warm en hij denkt er niet over daar uit te stappen. Ik wil net aan mijn eerste cracker beginnen….vraagt Yaro of ik hem wil overhoren. Zucht… nadat hij de eerste 2 plaatsen al niet weet te noemen zakt mijn humeur nog dieper en verwijt hem dat dat papier al bijna 2 weken in huis ligt. Buiten spelen is veel belangrijker he Yaro? Je zoekt het maar uit, mijn school is het niet.
Ik eet mijn ontbijt, drink een kop thee…loop daarna naar boven om Rody uit zijn bed te trekken. Kleed hem aan Zeg streng dat hij nu heel snel zijn boterham moet eten… Ik kijk in de spiegel op de badkamer. Zucht… zelf aan mijn kop kun je zien dat het mijn dag niet is. En het is nog wel mijn vrije.
Ach…als de kids zo naar school zijn duik ik er nog even in. Dit neem ik me vaker voor, maar ik vind het oh zo zonde van de tijd. Als ik alleen mijn huis weer binnen stap, rook ik eerst een sigaret en drink een kop koffie. De zon schijnt…het is prachtig weer…wanneer dringt de zon mijn humeur door?
De wasmachine maar ns leeg halen en weer vol stoppen. Als je iets nuttigs doet, moet je humeur daar wel beter van worden. Ik haal de was van de badkamer en zie dat het daar best een rommeltje is. Ok…emmer, dweil, glassex, antikal, ajax, zeem, spons….badkamer helemaal leeg halen…alles weg gooien wat leeg is, badspeelgoed in een mandje en soppen maar…. Als ik bijna klaar ben schop ik per ongeluk het doosje wattenstaafjes om met mijn voet, die ik ff op de grond had gezet. Ik denk dat er wel 200 in zaten. Grrr…… ik hou me in pluk kalm staafje voor staafje van de grond…gooi ze terug in het bakje en zet het opzij. Nog even het bad drogen en daarna dweilen dan ben ik klaar. Ik draai me om, schop weer tegen het bakje….raap weer 200 staafjes van de grond…zeg deze keer alleen ‘kut’…en ga kalm….zen….verder. In gedachten laat ik een aantal gebeurtenissen van het afgelopen jaar de revue passeren.
Gelukkig hebben de leuke dingen in mijn gedachten nu inmiddels de overhand. Leuke aandacht, lieve familie, leuke feestjes de laatste tijd, leuke mensen ontmoet, kijken naar slapende kids, de oudste slapend met een liefdesbriefje in zijn hand, voetbal, leuk werk…en nog meer. Ik kijk rond in mijn badkamer. Jee, wie heeft er nu zo’n badkamer als alleenstaande moeder? De meeste getrouwde stellen hebben er niet eens zo één!
Ik ruim verder op, laat het daarna uit, verschoon zijn hok, pleeg nog wat telefoontjes….zie dat de kamer inmiddels ook wel weer een opruimbeurt kan gebruiken…maar nee. Ik laat het erbij. Ik ga genieten van het mooie weer
Het gaat helemaal goed komen vandaag….
dinsdag 9 november 2010
Zebra's?
Een zebrapad is een gedeelte van de straat waar voetgangers voorrang krijgen bij het oversteken van de weg. Het wordt aangegeven met een aantal witte stroken in de lengterichting van de weg. In vaktermen is een zebrapad bekend als voetgangersoversteekplaats oftewel een VOP.
Een zebrapad is een gedeelte van de straat waar voetgangers voorrang krijgen
Geloof mij...
iedere dag moet ik met gevaar voor eigen leven en ook voor het leven van anderen ik spring er gewoon voor om mijn medemens te redden een zebrapad oversteken... Een zebrapad was vroeger heeeeeeeeeeeel lang geleden, bijna in de middeleeuwen, een stuk weg gedeelte waar je veilig de weg over kon steken. In deze moderne tijd weet volgens mij niemand meer wat een zebrapad is. Ik heb soms het gevoel dat mensen denken dat die strepen er staan om extra gas te geven Als je VVN moet geloven: Meer dan tweederde van alle geregistreerde ongevallen met voetgangers vindt plaats tijdens het oversteken. Triest dieptepunt is in Oosterhout met drie doden in twee weken tijd.
Misschien denkt men tegenwoordig dat je juist bumper moet kleven op een zebrapad, omdat zebra's kuddedieren zijn?
In Rusland hebben ze er iets op gevonden!
MOSKOU - Met zwart-wit geverfde pony's hoopt de Russische verkeerspolitie automobilisten in Moskou te laten stoppen voor zebrapaden. Veel bestuurders negeren de oversteekplaatsen voor voetgangers, waardoor gevaarlijke situaties ontstaan.
Als mijn charmes de automobilisten niet meer kunnen stoppen is het einde echt zoek . Dus ik ben er vanavond dus even niet.... ik is even naar de dierentuin om een zebra uit de savanne te stelen. In de tuin staat alles al klaar voor zijn verblijf. Ik ga morgen op een zebra naar mijn werk
Een zebrapad is een gedeelte van de straat waar voetgangers voorrang krijgen
Geloof mij...
iedere dag moet ik met gevaar voor eigen leven en ook voor het leven van anderen ik spring er gewoon voor om mijn medemens te redden een zebrapad oversteken... Een zebrapad was vroeger heeeeeeeeeeeel lang geleden, bijna in de middeleeuwen, een stuk weg gedeelte waar je veilig de weg over kon steken. In deze moderne tijd weet volgens mij niemand meer wat een zebrapad is. Ik heb soms het gevoel dat mensen denken dat die strepen er staan om extra gas te geven Als je VVN moet geloven: Meer dan tweederde van alle geregistreerde ongevallen met voetgangers vindt plaats tijdens het oversteken. Triest dieptepunt is in Oosterhout met drie doden in twee weken tijd.
Misschien denkt men tegenwoordig dat je juist bumper moet kleven op een zebrapad, omdat zebra's kuddedieren zijn?
In Rusland hebben ze er iets op gevonden!
MOSKOU - Met zwart-wit geverfde pony's hoopt de Russische verkeerspolitie automobilisten in Moskou te laten stoppen voor zebrapaden. Veel bestuurders negeren de oversteekplaatsen voor voetgangers, waardoor gevaarlijke situaties ontstaan.
Als mijn charmes de automobilisten niet meer kunnen stoppen is het einde echt zoek . Dus ik ben er vanavond dus even niet.... ik is even naar de dierentuin om een zebra uit de savanne te stelen. In de tuin staat alles al klaar voor zijn verblijf. Ik ga morgen op een zebra naar mijn werk
zaterdag 16 oktober 2010
de frituur...herstel: de snackbar
Soms heb je even geen tijd of gewoon even geen zin om te koken! Dat moment was gister Na een hectisch middagje besloot ik om patat te halen. Ik ben nog niet helemaal gewend aan het woord patat, de friet zit nog steeds in mijn hoofd.
Maar friet of patat is één pot nat.
Er waren maar liefst 14 mensen in de snackbar! Nadat ik mijn bestelling had gedaan, plaatste ik mezelf aan een tafeltje waar een klein mager mannetje zat. Ik had door de drukte heerlijk de tijd om mensen te bestuderen, wat bijna een hobby blijkt te worden . Het is heerlijk om ergens te wonen waar je bijna geen mens kent en al helemaal geen bekenden tegen komt in de snackbar! Dus ik kan ongegeneerd mensen bekijken. Met open mond of met mond dicht, het maakt allemaal niet uit, geen mens die me kent! Mannen op klompen, een vrouw met namaak UGG’s, een kind met trainingspak, vreselijk lelijke vrouwen en maar 1 die er erg leuk uit zag. Het mannetje naast me was duidelijk vrijgezel. Niet omdat je dat merkt, want hij zei of deed niets, maar gewoon hoe hij eruit zag. Dat zie je soms meteen (denk/fantaseer je dan) Spijkerbroek tot bijna aan zijn middel, kalend hoofd met hier en daar wat krullen en schoenen die je 40 jaar geleden kon vinden in een schoenenwinkel.
Er kwamen 2 vrouwen en een man binnen. De man van het 3tal deed de bestelling en de 2 vrouwen namen een tafeltje. Moeder en dochter, dat zag je zo. Moeder die qua kleding in het gelijk wil staan met haar dochter, een stretch spijkerbroek met onderaan mooi omgevouwen pijpen tot ong. 30 cm……wauw… De man was de partner van dochter en duidelijk nog niet zo lang samen. Ze deed wat nerveus en kreeg een rood hoofd toen hij terug kwam. De man naast me riep ineens “He, hou ist mit tie dan? Woar waarkst toe nou?” De man naast me en de partner van de dochter van de moeder kenden elkaar blijkbaar van vroeger.
Hij kwam er even bij zitten. “Nou, ik bin waark nou bie piep en ben bezig mit mien riebewies veur de bus!” alsdus de partner. “Och waarkst toe door?”zegt de vrijgezelle man naast me. “Moar dat riebewies most toe dat zulf betoaln? Dat kost ja wel 9000 eurooos.” “Nee” ,zegt de partner, dat krieg ik betoald vant bedrief” Dat kost uhhh…eem denkn….twaihonderd, vaarhonderd, zeshonders, neegnhonderd en vieftienhonderd…nou ik denk zon drai doezend euroos…
Moar ik krieg dat dus ik houf niks te betoaln!”
“Das ja mooi”, zegt de oude vrijgezel en wanneer bist kloar den”
“Als alles goud goat dan mot ik in november exoamn doun”
“En hest ook al n keer mit n dubbeldekker reedn?”
“Nee doe wel nait?”
“Joa, ik heb ja alle riebewiezen diest kenst hebbn”
Er werd geroepen1 friet met 1 schnitzel
De oude vrijgezel staat op en ik denk in mezelf…mijn mensenkennis is redelijk ok, een menu voor 1 persoon!
Hij loopt langs ons en zegt……Ik wil nog ain ding doun! Stroaljoager riebewies hoaln!!!
Een vrijgezel op leeftijd, waarschijnlijk lang bij zijn moeder gewoond tot ze stierf, nooit een vrouw gehad en gewoon als een klein jongetje door blijven dromen!
Wat kan het leven soms simpel zijn
Maar friet of patat is één pot nat.
Er waren maar liefst 14 mensen in de snackbar! Nadat ik mijn bestelling had gedaan, plaatste ik mezelf aan een tafeltje waar een klein mager mannetje zat. Ik had door de drukte heerlijk de tijd om mensen te bestuderen, wat bijna een hobby blijkt te worden . Het is heerlijk om ergens te wonen waar je bijna geen mens kent en al helemaal geen bekenden tegen komt in de snackbar! Dus ik kan ongegeneerd mensen bekijken. Met open mond of met mond dicht, het maakt allemaal niet uit, geen mens die me kent! Mannen op klompen, een vrouw met namaak UGG’s, een kind met trainingspak, vreselijk lelijke vrouwen en maar 1 die er erg leuk uit zag. Het mannetje naast me was duidelijk vrijgezel. Niet omdat je dat merkt, want hij zei of deed niets, maar gewoon hoe hij eruit zag. Dat zie je soms meteen (denk/fantaseer je dan) Spijkerbroek tot bijna aan zijn middel, kalend hoofd met hier en daar wat krullen en schoenen die je 40 jaar geleden kon vinden in een schoenenwinkel.
Er kwamen 2 vrouwen en een man binnen. De man van het 3tal deed de bestelling en de 2 vrouwen namen een tafeltje. Moeder en dochter, dat zag je zo. Moeder die qua kleding in het gelijk wil staan met haar dochter, een stretch spijkerbroek met onderaan mooi omgevouwen pijpen tot ong. 30 cm……wauw… De man was de partner van dochter en duidelijk nog niet zo lang samen. Ze deed wat nerveus en kreeg een rood hoofd toen hij terug kwam. De man naast me riep ineens “He, hou ist mit tie dan? Woar waarkst toe nou?” De man naast me en de partner van de dochter van de moeder kenden elkaar blijkbaar van vroeger.
Hij kwam er even bij zitten. “Nou, ik bin waark nou bie piep en ben bezig mit mien riebewies veur de bus!” alsdus de partner. “Och waarkst toe door?”zegt de vrijgezelle man naast me. “Moar dat riebewies most toe dat zulf betoaln? Dat kost ja wel 9000 eurooos.” “Nee” ,zegt de partner, dat krieg ik betoald vant bedrief” Dat kost uhhh…eem denkn….twaihonderd, vaarhonderd, zeshonders, neegnhonderd en vieftienhonderd…nou ik denk zon drai doezend euroos…
Moar ik krieg dat dus ik houf niks te betoaln!”
“Das ja mooi”, zegt de oude vrijgezel en wanneer bist kloar den”
“Als alles goud goat dan mot ik in november exoamn doun”
“En hest ook al n keer mit n dubbeldekker reedn?”
“Nee doe wel nait?”
“Joa, ik heb ja alle riebewiezen diest kenst hebbn”
Er werd geroepen1 friet met 1 schnitzel
De oude vrijgezel staat op en ik denk in mezelf…mijn mensenkennis is redelijk ok, een menu voor 1 persoon!
Hij loopt langs ons en zegt……Ik wil nog ain ding doun! Stroaljoager riebewies hoaln!!!
Een vrijgezel op leeftijd, waarschijnlijk lang bij zijn moeder gewoond tot ze stierf, nooit een vrouw gehad en gewoon als een klein jongetje door blijven dromen!
Wat kan het leven soms simpel zijn
woensdag 6 oktober 2010
Slakken
Wel 100 slakken in een struik...wat kan dat interessant zijn! Niet voor mij, maar wel voor Rody. Rody vind alles wat beweegt leuk, of het nu langzaam of snel gaat, als het maar in de natuur leeft. Gister na het eten heeft hij de struik “ontdekt”… Ik moest Yaro halen van voetballen en kon Rody niet vinden. Het voordeel van een vlaggetje aan een fiets maken is in dit geval dat ik een vlaggetje boven de struik uit zag komen. Ik trof hem bij de struik aan met een bakje waarin 12 slakken zaten…en Rody wilde deze 12 slakken natuurlijk mee naar huis
Ik gaf aan dat de slakken niet mee naar binnen konden en hij zette ze op het muurtje bij de container. Nu waren deze slakken niet zo langzaam en binnen 3 sec. kropen er al 3 uit. Dit was niet naar Rody’s zin en wilde de slakken mee IN de auto naar voetbal. Een strijd zeg ik je…….want slakken in de auto zie ik niet helemaal zitten. Ik uitgelegd dat de snelle slakken in no-time door de hele auto gaan kruipen en mama daar wel eens een aanrijding door zou kunnen veroorzaken omdat mama helemaal NIET van slakken houdt………
Uiteindelijk liet hij ze met veel protest staan op het muurtje…. Terug gekomen van voetbal was de helft van de slakken al een ‘eigen leven’ gaan leiden. Voordat ik de griezels aan de voordeur heb liggen legde ik aan Rody uit dat de slakken een VEEL beter leven hebben bij de bladeren. Dat ze nu niets te eten hebben en dan dood gaan. Nou dat was wel voldoende, want hij liet ze netje uit in de struik.
Vandaag kwam ik thuis gefietst vanuit mijn werk. Toen ik bijna bij huis was kwam ik Yaro tegen op de fiets… “Rody is kwijt!!” riep hij al fietsend langs me heen. De schrik slaat je om het hart! Toen zag ik mijn moeder ook al zoekend lopen, dan weet je dat het menens is…
Ik op de fiets door de straten, roepen, bij mensen thuis vragen, mensen die ik tegen kom vragen…..GEEN Rody. Ik zag het al helemaal voor me een zoektocht met de politie…
Ik kwam Yaro weer tegen die had ook nog niets gezien…ik vroeg aan Yaro is Rody op de fiets? Nee zei Yaro. Dat is al best vreemd, Rody gaat bijna nooit zonder fiets en zonder dat leuke vlaggetje is hij ook minder goed te vinden. Inmiddels bijna schor van het roepen gooide ik er nog ns HEEL hard RODYYYYYY uit…… en plots… “jaha??”
Rody zat gewoon 10 meter van ons huis bij de "familie slak"… Rody zat helemaal met zijn hoofdje in de slakkenwereld en hoort en ziet helemaal niets meer om zich heen.
Dat zet je aan het denken…. Hij heeft ze vast allemaal een naam gegeven. Hij vraagt zich vast af hoe de meubeltjes allemaal in dat huisje staan en of ze er ook een tv met pipi langkous hebben… Hij denkt vast…de slakkenmama is ALTIJD thuis en maakt zich nooit druk of boos…
Ik weet nu…Rody kwijt? Dan is hij vast bij zijn slakkenmama……
Ik gaf aan dat de slakken niet mee naar binnen konden en hij zette ze op het muurtje bij de container. Nu waren deze slakken niet zo langzaam en binnen 3 sec. kropen er al 3 uit. Dit was niet naar Rody’s zin en wilde de slakken mee IN de auto naar voetbal. Een strijd zeg ik je…….want slakken in de auto zie ik niet helemaal zitten. Ik uitgelegd dat de snelle slakken in no-time door de hele auto gaan kruipen en mama daar wel eens een aanrijding door zou kunnen veroorzaken omdat mama helemaal NIET van slakken houdt………
Uiteindelijk liet hij ze met veel protest staan op het muurtje…. Terug gekomen van voetbal was de helft van de slakken al een ‘eigen leven’ gaan leiden. Voordat ik de griezels aan de voordeur heb liggen legde ik aan Rody uit dat de slakken een VEEL beter leven hebben bij de bladeren. Dat ze nu niets te eten hebben en dan dood gaan. Nou dat was wel voldoende, want hij liet ze netje uit in de struik.
Vandaag kwam ik thuis gefietst vanuit mijn werk. Toen ik bijna bij huis was kwam ik Yaro tegen op de fiets… “Rody is kwijt!!” riep hij al fietsend langs me heen. De schrik slaat je om het hart! Toen zag ik mijn moeder ook al zoekend lopen, dan weet je dat het menens is…
Ik op de fiets door de straten, roepen, bij mensen thuis vragen, mensen die ik tegen kom vragen…..GEEN Rody. Ik zag het al helemaal voor me een zoektocht met de politie…
Ik kwam Yaro weer tegen die had ook nog niets gezien…ik vroeg aan Yaro is Rody op de fiets? Nee zei Yaro. Dat is al best vreemd, Rody gaat bijna nooit zonder fiets en zonder dat leuke vlaggetje is hij ook minder goed te vinden. Inmiddels bijna schor van het roepen gooide ik er nog ns HEEL hard RODYYYYYY uit…… en plots… “jaha??”
Rody zat gewoon 10 meter van ons huis bij de "familie slak"… Rody zat helemaal met zijn hoofdje in de slakkenwereld en hoort en ziet helemaal niets meer om zich heen.
Dat zet je aan het denken…. Hij heeft ze vast allemaal een naam gegeven. Hij vraagt zich vast af hoe de meubeltjes allemaal in dat huisje staan en of ze er ook een tv met pipi langkous hebben… Hij denkt vast…de slakkenmama is ALTIJD thuis en maakt zich nooit druk of boos…
Ik weet nu…Rody kwijt? Dan is hij vast bij zijn slakkenmama……
dinsdag 14 september 2010
De fantast(ische) wachtkamer
In een wachtkamer moet je wachten...daarvoor heet het ook wachtkamer. Soms moet je lang wachten. Dan kijk je uit verveling in het rond, bekijkt wat folders over incontinentie en processierupsen....De deur gaat open en een oud mannetje zegt gedag. Ik groet terug....ik neem hem in me op...hij draagt te grote sandalen met geitenwollen sokken, een spijkerbroek die tot zijn middel komt en een geruit hemd met veel te dikke buik. De bretels ontbreken! Zijn haar is te lang omdat het te dun is, beetje Einsteinhaar.
Hij pakt uit verveling een boekje. Volgens mij heeft hij niet id gaten dat hij de Libelle in handen heeft. Achterstevoren begint hij te bladeren, ziet de Jan Jans en de kinderen en legt m toch meteen maar weer terug... Dan neemt hij de Elsevier. Weer achterstevoren bladert hij het boekje door, puur uit verveling das duidelijk... Ineens stopt hij bij een pagina. Er is iets wat hem toch interesseert. Wat zou het zijn? Als ik naar hem kijk stopt hij alleen op blz. met voor hem veel te jonge mooie vrouwen. Ik kan het net niet zien. Ik begin me inmiddels af te vragen wat voor geluid ik steeds hoor....het klinkt als een bed waarop 2 mensen de liefde lees ruige sex bedrijven. Ik sla weer ns door in mijn fantasie het zal wel iemand bij fysiotherapie zijn op een of ander toestel. Inmiddels komt er nog iemand bij zitten. Deze meneer draagt een bruine broek en erg nette okergele schoenen. Verder omhoog durf ik niet te kijken daarvoor zit hij te dichtbij.
Daar komt de dokter "mevrouw VEN Boven?" Ik heb een nieuwe dok! Een hele lange man met enorm veel grijze krullen! Hij is een Engelsman, vandaar Ven Boven! Klinkt leuker
Na mijn medische keuring, waarbij mijn hart nog klopte moet ik nog even bij de assistent langs.
Het geluid van het bed dat op en neer gaat wordt steeds harder.....
De assistent is gewoon aan het stempelen.....
Hij pakt uit verveling een boekje. Volgens mij heeft hij niet id gaten dat hij de Libelle in handen heeft. Achterstevoren begint hij te bladeren, ziet de Jan Jans en de kinderen en legt m toch meteen maar weer terug... Dan neemt hij de Elsevier. Weer achterstevoren bladert hij het boekje door, puur uit verveling das duidelijk... Ineens stopt hij bij een pagina. Er is iets wat hem toch interesseert. Wat zou het zijn? Als ik naar hem kijk stopt hij alleen op blz. met voor hem veel te jonge mooie vrouwen. Ik kan het net niet zien. Ik begin me inmiddels af te vragen wat voor geluid ik steeds hoor....het klinkt als een bed waarop 2 mensen de liefde lees ruige sex bedrijven. Ik sla weer ns door in mijn fantasie het zal wel iemand bij fysiotherapie zijn op een of ander toestel. Inmiddels komt er nog iemand bij zitten. Deze meneer draagt een bruine broek en erg nette okergele schoenen. Verder omhoog durf ik niet te kijken daarvoor zit hij te dichtbij.
Daar komt de dokter "mevrouw VEN Boven?" Ik heb een nieuwe dok! Een hele lange man met enorm veel grijze krullen! Hij is een Engelsman, vandaar Ven Boven! Klinkt leuker
Na mijn medische keuring, waarbij mijn hart nog klopte moet ik nog even bij de assistent langs.
Het geluid van het bed dat op en neer gaat wordt steeds harder.....
De assistent is gewoon aan het stempelen.....
Abonneren op:
Posts (Atom)
